Wielogłos rzeczy samych w sobie. Oto smycz unaoczniona

Oto ganek oto podłoga oto stół

szyszki struktur zaszyte w tok naszych rozmów

można pobłądzić w umeblowanych znaczeniach

sprzed tylu puszcz nadłamanych 
aż do skóry słowa tożsamością poznawczą

od nich do nas jest zbocze zagajników

Sam horyzont to obszerniejszy dom

punktów odniesienia

a zmarszczki to niedługie chwile czasu

krojonego na łupinki

Od pradziada do prawnuka zaledwie kilka znaków

kilka niepokojów w oczach

kilka pni zabiegających o kręgi szyjne

kilka deszczówek które do krwiobiegów 
dotarły w bród

Oto artystyczna wrażliwość odczuwań 
drugiej strony doświadczeń twórczych -

z liściem od stóp do głów

Oto wypracowana forma zobaczenia w skrócie

całej historii formułowania

na przykład blatu stołu w blacie czoła poprzez równinę

zatrzymaną w biegu pojedynczymi oczami

któregoś poety

Oto smycz unaoczniona

która nas prowadzi do spotkań 
z obrotami ziemi zraszanej kiedyś i nadal 
tą samą wilgocią na nowiu

Podobnie proces danego stanu rzeczy

staje się narracją poematów odwiecznych 
i niewyczerpalnych - jak sens sam w sobie

Yo-Yo Ma, Kathryn Stott - Massenet "Meditation" from Thais